Okuduğum en zarif kitaplardan bir tanesi elimdeki. Audrey Penn tarafından yazılan ve iki tane resimleyeni olan kitap sahiden sıcacık bir konu ile karşımızda. Ruth E. Harper ve Nancy M. Leak’in çizimlerini üstlendiği kitap, Butik Yayıncılık tarafından basılıyor. Türkçe’ye Pınar Savaş tarafından çevrilen kitap oldukça başarılı bir ekip çalışmasının ürünü.

Oldukça basit bir konuyu, duygularla bezeyerek anlatıyor yazar. Anneden ayrılıp okula başlayacak olan minik bir rakuna annesi tarafından verilen cesaret konu alınmış. Okulun eğlenceli, yeni oyun ve arkadaşlıklara yelken açmak için iyi bir yol olduğunu, okulda kitap okumanın keyfine varacağını anlatan anne rakunun sözlerine eşlik eden resimler de son derece keyifli. Büyük bir dikkatle annesini dinleyen minik rakun son olarak annesinin kendisine verdiği sır ile güçleniyor. Anne rakun bir öpücük bırakıyor minik rakunun avucuna ve şöyle söylüyor: “ne zaman kendini yalnız hissedersen ve birazcık evdeki sevgiye ihtiyaç duyarsan, elini yanağına bastır ve şöyle düşün: ‘Anne seni seviyor. Anne seni seviyor.’ Bu öpücük yüzüne atlayacak ve içini sevimli, sıcacık düşüncelerle dolduracaktır.” Ben bu satırları okuduğumda zaten satırlardan kalbime sıcacık bir şeyler aktı bile. Resimleri de izleseniz tamamen o duyguyu içinize alırsınız. Minik rakun bu öpücükle çok daha cesur adımlar atmaya başlıyor ve büyüme sürecinde güvenle yol alıyor. Çocuklar aldıkları olumlu duyguları dönüştürme konusunda oldukça başarılıdır ve bu kitaptaki minik rakun da öyle. Annesine dönerek o da elini istiyor ve o da bir öpücük bırakıyor anne rakunun avucuna. Artık büyümüş ve annesine sevgisini sunuyor olması çok güzel. Anneler çocuklarını cesaretlendirirken bu ayrılıştan etkilenirler. Kitapta bu etkiye yardımcı olacak şekilde getirilen bu kısım, açıkçası beni daha da duygusallaştırdı. Anne rakun da duygusallaşıyor ve kendi kendine “Minik yavrun seni seviyor” diye şarkı söylemeye başlıyor. Ormandaki diğer canlılar kadar, okuyucu olarak bizler de güzelleşiyoruz bu satırlardan sonra. Hayal etmesi bile güzel değil mi sizce de? Çocukların büyüklere sevgilerini göstermeleri hep daha güzel ve samimidir. Kitapta da bu sıcaklık okuyucuda hemen kendini gösteriyor. Bu satırları yazarken hiçbir canlının evlat acısı yaşamaması ve hiçbir yavrunun da annesiz büyümemesi dileği eşlik ediyor bana. Sizlerle de paylaşarak ve elbette tavsiye ile sonlandırıyorum yazıyı…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.