banner232
banner203
banner230
banner231
banner15

Kızımdan mektup var…
banner234

 

Sevgili Gazete Barış okuyucuları;

Bugünkü yazımda sizlerden bir istisna istiyorum.

Bir insanın, özellikle de bir annenin hayatta en değer verdiği varlık nedir deseler?

Hiç kuşkusuz evladıdır deriz.

Bu cevap her anne için böyledir.

Benim için de böyle. İşte bu nedenle benim biricik kızım, biraz da ayrılığın verdiği duygu yüküyle bir seferliğine köşemi emanet istedi.

Duygularımı, annemi benden dinlesinler dedi.

Okurken ne kadar duygulandığımı anlatamam.

Allah herkesin evladını anne ve babasına bağışlasın diyerek,

sizi kızım İlayda’nın kaleme aldığı yazıyla baş başa bırakıyorum.

 **********

“Herkesin geçmişi ve dış görüsüyle yargılandığı, kulaktan dolma sözlere inanıldığı, bir kuruş ekmek için gece yarısında çöplerin karıştığı ve kimsenin karşılıksız davranmadığı bir haftaya daha merhaba (!)

Bu köşenin asıl sahibi olan Hatice Kal’ın tek kızı olarak bu sefer sizlere ben seslenmek istedim. Bir insanı tanımanız için onu başkasının ağzından dinlemeniz gerekir ve annem için de bunu yapmayı görev biliyorum.

 Anneler fedakârdır, sana sonsuz güvenirler, senin için en iyisini isterler ve seni kimsenin sevmediği kadar çok ve karşılık beklemeden severler.

Benim annem de her anne gibi, senelerdir en iyi eğitimi almamı istedi,

herkesle her şeyle uyumlu olmam için elinden geleni yaptı ve ben artık on dokuz yaşında genç birey haline geldim. Doğru olduğuna inandığım seçimimle, eğitim için birkaç ay sonra yurtdışına gidiyorum. Aslında bugünün geleceği çok açıktı, hep bunu biliyorduk. Günler sayılmaya başlayınca, biletler alınınca fark ettim ki ne annemi, ne babamı, ne İstanbul’umu ne de arkadaşlarımı burada bırakmak istiyorum. Biz Türkler hem çok duygusal hem de çok bağlıyızdır birbirimize. İlk defa ayrılmıyorum ailemden ancak her gidişimde hemen geri döneceğimi, her döndüğümde gülümseyerek elinde çiçeklerle beni karşılayan annem ve babamın olacağını bilirdim. Bu sefer her şey çok farklı.

Tamamen yalnızlığa, uzağa çok uzağa gidiyorum.

Herkes “çok güzel olacak, sen çok abartıyorsun, sen çok böyle sen çok şöyle” diyor. Evet, ben çok ama çok seviyorum ailemi.

Yorulduğunda geliyorum diye aradığında mutfakta hazırlanmış en sevdiğin yemeği görmek; kim yapar bunu üniversite koşuşturmasında?

Islandım kayboldum dediğinde en sıkışık trafiklere katlanıp beni almaya gelen annem, gecenin bir yarısı sütsüz uyuyamadığım için süt alan babam, uzaklara gideceğim diye bana küsen biricik anneannem ve daha onlarca insan. Hepiniz iyi ki varsınız ve benim hayatımın birer parçasısınız. Sanmayın ki heyecanlı değilim. Beni yeni bir yolculuk, yeni bir hayat bekliyor. Ama ne olursa olsun uzaktaki ailenin sıcaklığı, senelerin arkadaşlıkları, anılarla dolu memleket hiç bir şeyle değişilmez.

***********

 Biz gençleri düşüncesiz ve vefasız diye adlandıran dünün çocukları sizden öğreneceğimiz o kadar çok şey var ki! Bizse dinlemeyi değil, denemeyi kendimiz düşmeyi sonra yaralanıp acı çekerek öğrenmeye çalışıyoruz. Nasıl biz sizin dönemlerinizi yaşamadan anlayamıyorsak, yıllar sonra şimdinin bebekleri, çocukları da bizi anlamayacak. Hiç kimse mükemmel değildir. Bizler ise hiç değiliz. Her çocuk ailesinin aynası ve sanat eseridir. Siz neyseniz biz oyuz, o olmaya çalışıyoruz ve öyle olmaya devam edeceğiz. Çünkü siz hep bizim hayatımızın kahramanları olacaksınız. Sizlerin çabaları, uykusuz geceleri, koşuşturmaları ve sevgisiyle biz de zamanla birer yetişkin olma yolunda ilerliyoruz. Biliyoruz ki arkamızda hep ailemiz olacak. Kimse sana inanmasa bile, sen en büyük hatayı yapmış olsan bile onlar senin hep yanında duracaktır. Çünkü onlarınki koşulsuz sevgidir. Beni sevginizle çabanızla büyüttüğünüz, beni ben yaptığınız, hayallerimin pesinde giderken izin verdiğiniz ve hep bana güvendiğiniz için teşekkür ederim, özellikle sana anneciğim. Sana her zaman seni seviyorum demeyebilirim ama sen uzakta olduğun zamanlar gözümden akan yaşlara, senin canın acıdığında sinirlenip niye geçmediğini sorguladığımı hep bilmeni isterim. Ben senin hep ama hep o küçük kıvırcık saçlı kızın olarak kalmak istiyorum ve kalacağım da. Herkesin ailesiyle daha çok vakit geçirdiği, onların kıymetini bildiği ve sevginin her şeyin çözümü olduğunu özümsediği bir hafta geçirmesi dileğiyle…

 

banner71
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner121

banner235

banner182

banner202

banner144

banner237